ودنيا سه روز تار وظلمانى بود ، آنگاه اين حمرت در أو نمايان شد ، وگفته شده كه تا شش ماه طول كشيد ، وعلى الدوام بعد از أو ديدار شد ، واز اين سيرين نقل شده كه اين حمرت كه با شفق است ديدار نمىشد تا حسين كشته شد . ودر ( كامل ) مسطور است كه مردى از أهل بيت المقدس مىگفت بخداى سوگند كه مقدسيان شهادت حسين را شبانگاه روز عاشورا دانستند ، وآن چنان بود كه هر سنك وكلوخ كه بر گرفتند از بن آن خونى تازه بجوشيد ، وديوارها چنان بود كه گفتى ملطخ به خون است ، ونيم شبى منادى بدين شعر ندا كرد " اتر جوامة إلى آخره " وسه روز پيوسته آفتاب منكسف بماند ، واز آسمان خون تازه همى باريد ، وستارگان با هم در آميختند ، وبا خويشتن در وقوع اين واقعه گفتگوها مىكرديم روزى چند بيش نگذشت كه خبر شهادت امام مظلوم بما رسيد . بالجملة از اين مقولة كلمات در مطاوي كتب الهل سنت پيش از آنست كه بتوان در حيطه حصر واحصا در آورد واز مجموع آنها استدلال بر عموم مدعى مىتوان كرد ، واز براي منصف متدين در اعتقاد حقيت اين طريقه كفايت است . تنبيه آن چه در اين مقام مكرر شنيدى كه ظهور حمرت در آفاق آسمان از آثار قتل سيد الشهداء عليه السلام است ، وشاعر گفته است : وعلى تالدهر من دماء الشهيدين * * علي ونجله شاهدان وهما في أواخر الليل فجران * * وفى أولياته شفقان جون از أذهان متعارفه مأنوسه به تأويل سمعيان بعيد مى آيد در مقام انكار آن مستند به براهين هيئيه مىشوند ، كه مقرر در علم هيئت آنست كه هر چه آفتاب متوجه أفق مىشود ظل ارض كه بر شكل مخروط مستدير است ، وقاعده أو در زمين ورأس أو در فلك زهره است بر خلاف شمس از سمت رأس بجانب